Der Weg nach Köln #5

Der Weg nach Köln #5

Afgelopen week was een iets mindere in de voorbereiding voor Keulen. Maar goed, je kan niet altijd 6 gooien natuurlijk. Ik had best een drukke week en dat voelde ik in mijn benen. Hierdoor ging niet alles zoals ik het zelf graag had gezien. Lees je mee?

Maandag 2 juli
Ik begon de week zoals ik graag doe: met een herstelrondje. En aan het begin ging het echt lekker en voelde ik niet zo super veel van de halve marathon. Maar toen er uiteindelijk wat hoogtemeters bij kwamen werd het wel steeds zwaarder en ging het steeds minder goed. Ook mijn hartslag bleef niet meer laag dus dat was jammer. Ik was blij toen het erop zat!
Woensdag 4 juli
Op woensdag stond er een baantraining op het schema. De eerste baantraining met de marathongroep van Hellas. Hierin zitten dat alle mensen die een najaarsmarathon gaan lopen. Ik begon met 2 kilometer warmlopen en ik merkte dat ik echt wel zere benen had. Na de loopscholing begonnne we met het kernprogramma: 8 x 700 meter en dan 2 minuten rust. We liepen buiten de baan dus dat was ook wel een keer leuk! Ik liep samen met mijn trainer en mocht op een tempo lopen dat mijn hartslag rond de 180 bleef. Ik kon dus lekker doorlopen. Tijdens de training heb ik ook geen last meer gehad van zere benen! En met het uitlopen erbij kwam ik op 10,4 kilometer.
Donderdag 5 juli
Op donderdag ging ik voor het eerst deze week naar de sportschool. Ik was de week ervoor op maandag voor het laatst geweest dus het was wel weer even pittig. Maar ik kon wel de oefeningen doen met het gewicht wat ik wilde dus dat was fijn. Ik merkte al wel direct dat ik spierpijn ging krijgen de dag erna.
Vrijdag 6 juli
Op vrijdag ging ik eerst naar buiten voor een rondje hardlopen. Ik moest 70 minuten rennen met een lage hartslag. Ik kwam er gewoon niet lekker in en dit is de hele run gebleven. Ik was eigenlijk gewoon blij toen het erop zat. Daarna ben ik nog naar de sportschool gegaan. En natuurlijk had ik wel wat spierpijn van de dag ervoor maar het ging eigenlijk best wel goed. En omdat ik in mijn eentje was, was ik ook nog eens lekker snel klaar!
Zondag 8 juli
Op zondag wilde ik een duurloopje doen van 20 kilometer. Het ging best goed en ik kwam er lekker in. Mijn hartslag was alleen wat aan de hoge kant maar daar maakte ik me niet zo druk om. Maar van het een op het andere moment ging het niet meer. Ik kwam er niet meer in en ik had echt hele zere benen. Daarom ben ik na 13 kilometer gestopt.

Liefs Jessica

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *