Utrecht Science Park Marathon – recap

Gisteren was het dan eindelijk zover, de USP Marathon. Alleen stond ik dus niet aan de start van de halve maar aan de start van de 5K. Ondanks dat ik het jammer vond dat ik niet de halve kon lopen had ik wel zin in de 5K.

Door de fijne zandloper start was het vanaf het begin redelijk rustig op het parcours. Ook dacht ik dat ik best wel langzaam begon maar ik rende toch per ongeluk met een pace van 4:20 de eerste minuut. Ik heb toen flink afgeremd want ik had een doel voor deze wedstrijd: niet sneller dan 27:30. Ik wilde mijn knie namelijk niet zoveel belasten. Ik had wel direct een beetje last van mijn knie maar dat heb ik tijdens het wandelen ook. Ik besloot dus om door te lopen. Bij 2k kreeg ik wel meer last maar ik kon nergens uitstappen want het was een rondje door de weilanden. Ook was er nergens organisatie of EHBO te bekennen. Ik voerde mijn tempo dus langzaamaan een beetje op want snel rennen deed evenveel pijn als langzaam rennen. Ik versnelde dus een beetje zodat ik er zo snel mogelijk vanaf zou zijn.

Dit ging op zich best goed. Ik had ook een fijne haas gevonden waar ik lekker achter bleef plakken. Zo hoefde ik niet over het tempo na te denken. Ik moest toch naar de finish komen op een of andere manier. Maar bij 3,5km ging het helemaal mis. Ineens verloor ik wat kracht in mijn knie en klapte ik er heel erg hard doorheen. Ik moest meteen stoppen met rennen en ging wandelen. Alles deed pijn. Maar nog steeds was er nergens organisatie of EHBO te bekennen dus ik moest toch door. Ik heb het wandelen afgewisseld met stukjes hardlopen.

Ik ben nog nooit zo blij geweest om de finish te zien. Uiteindelijk heb ik het in 29:03 gerend. Echt een prima tijd als je kijkt naar hoeveel ik gewandeld heb. Ik heb na de finish meteen EHBO opgezocht en zij hebben mij naar de fysio gebracht. Deze bevestigde wat mijn eigen fysio ook al zei: geïrriteerde buitenste meniscus. Hij masseerde de omliggende spieren een beetje los en ik kon weer gaan.

Helaas werd de pijn gedurende de dag steeds erger en op een gegeven moment kon ik mijn been niet meer normaal buigen en strekken. Ook kon ik niet meer normaal wandelen. Ik denk dat het toch een wat vervelendere blessure is dan wat de fysio en ik dachten aan het begin. Woensdag mag ik weer langs dus to be continued!

 

Liefs Jessica

Een gedachte over “Utrecht Science Park Marathon – recap”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *