Recap: De Halve Marathon van Amsterdam

Vandaag is het eindelijk zover: mijn verslag van de halve marathon van Amsterdam. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier liever een heel ander verslag had willen typen maar het is zoals het is. Het is echt niet gegaan zoals ik wilde maar dat kan je hier lezen. 

Yannick en ik gingen op zaterdag al naar Amsterdam. We hadden een hotel geboekt en daar gingen we dus op zaterdag al heen. Ook zijn we op zaterdag bij de expo geweest om ons startnummer op te halen. En omdat ik me in eerste instantie voor de hele had ingeschreven kreeg ik ook een shirt. ’s Avonds hebben we een pasta’tje gegeten met de ouders en zus van Yannick. Zij gingen naar een concert en waren daarom ook in Amsterdam, heel gezellig. Daarna zijn we vroeg naar bed gegaan om genoeg rust te pakken voor de halve marathon.

Op zondag werd ik zenuwachtig wakker. Om alvast in de hardloopmood te komen hadden we de livestream van de hele marathon opgezet. Daar zagen we dat Abdi een nieuw Nederlands record liep. Als dat niet motiverend is! Daarna maakten we ons klaar en was het voor ons tijd om naar het Olympisch stadion te gaan. De start was om 13:20 en wij stonden in startvak geel, het vierde startvak. Rond 13:20 stonden we in ons startvak na wat zenuwplasjes. Hier moesten we nog redelijk lang wachten maar toen we eenmaal mochten gaan waren we snel over de start. Het gaat beginnen!

Kilometer 1-5
Ik merkte eigenlijk al vanaf dat ik in het startvak stond dat het echt heel erg warm was. Ik kan daar eigenlijk helemaal niet zo goed mee omgaan als ik er niet echt in getraind heb. De eerste 5 kilometers gingen langzaam voorbij en ik voelde me steeds slechter. Mijn hartslag was ook al meteen heel erg hoog en deze kreeg ik niet naar beneden. Ik werd steeds slapper en duizeliger dus ik besloot om na 5 kilometer even te wandelen. Hopelijk gaat mijn hartslag daarvan naar beneden.

Kilometer 6-10
Maar helaas. Dat was maar van korte duur. Ondertussen was het ook een groot slagveld om me heen. Overal lagen mensen langs de kant met EHBO eromheen en ook wandelde er meer mensen dan dat er mensen hardliepen. Dit was echt niet motiverend en ik voelde me ook steeds slechter. Ik wilde echt niet bij de EHBO belanden dus ik twijfelde heel erg om uit te stappen. Maar ik ging toch nog even door want eigenlijk had ik ook geen idee waar ik was. En de ouders van Yannick wilden komen kijken maar zij konden met het OV ook nergens komen. Nog maar even proberen om door te zetten dan.

Kilometer 11-15
Ik wisselde het wandelen af met het hardlopen en ik baalde steeds meer van mezelf en de situatie. Dit was toch niet waar ik zo hard voor had getraind. Toen ik ook nog iemand om zag vallen voor mijn neus hield ik het niet meer. Ik zat er lichamelijk en mentaal echt helemaal doorheen en voelde me zo enorm slecht. Maar ondertussen tikden de kilometers wel langzaam weg en kwam ik stukje bij beetje dichterbij de finish,

Kilometer 16-20
Ik besloot nu om alles op alles te zetten om de finish te halen. Dit werd in een hele slechte tijd (voor mij dan) en zeker niet waar ik voor getraind had. Maar ik heb er echt hard voor gevochten en doorgezet en natuurlijk mag ik daar ook trots op zijn. Aan het weer kan ik ook niks veranderen, helaas.

Kilometer 21 en een beetje
Deze kilometer wilde ik volledig hardlopend doen. Nu was ik er echt bijna en ik wilde nu echt niet meer wandelen. Vraag me niet hoe maar het is me gelukt. Over de finish kwamen er wel wat traantjes. Van blijdschap omdat het eindelijk voorbij was maar ook wel een beetje van teleurstelling.

Na de finish duurde het echt nog enorm lang voordat ik eindelijk drinken had en uit de drukte was. Dit vond ik wel echt vervelend want ik voelde me nog steeds enorm slecht..

Als ik er nu aan terug denk is de teleurstelling wel minder geworden gelukkig. Ik ben er best blij mee dat ik de medaille heb want dat was echt niet vanzelfsprekend. En nu is het de volgende keer makkelijker om mijn PR te verbreken. Wanneer de volgende keer is dat lees je allemaal vrijdag!

Sorry voor mijn niet zo positieve verslag maar het is zoals het is.

Liefs Jessica

2 gedachten over “Recap: De Halve Marathon van Amsterdam”

  1. Zeg meid, je hebt je eerste halve marathon gelopen en dat nog wel onder moeilijke omstandigheden. Dus schreeuw het uit, wees trots op jezelf en geniet van je prestatie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *